Bilbao Dış Mekan Saksı

Zamanın ruhunu aşmak

Genç Hollandalı Hans van der Laan’ın hayatı, küçük yaşlardan itibaren tek bir temel soru tarafından yönlendirildi: ‘Şeyleri oldukları gibi nasıl bilebilirim?’. TU Delft’teki mimarlık eğitimini bıraktıktan sonra, 23 yaşında bir Benediktin manastırına katıldı. Doğal olarak, bu Van der Laan’a tefekkür için bolca zaman verdi, ancak aynı zamanda hayatının çalışmalarında geliştirdiği mimari teorisini pratik olarak test etmek için de zaman verdi – dört manastır ve bir ev.

Bir mimarın zamanın ruhuna bakılmaksızın tasarım yapabileceğini öngördüğü düzen ve simetri temeli olan orantılı sistemi, hala dünyadaki mimarlar arasında yankı buluyor.

Van der Laan’ın 1991’deki ölümüne kadar ikamet ettiği Hollanda kasabası Vaals yakınlarındaki St. Benedictusberg Manastırı, muhtemelen mimar-keşişin en önemli eseridir. Genellikle duyusal mimarinin bir parçası olarak tanımlanan Van der Laan, deneyimin merkezi olduğu bir atmosfer yaratmaya inanıyordu. Yazar Richard Padovan’ın da merhum mimarın biyografisinde adlandırdığı gibi, ‘modern ilkel’ olarak Van der Laan sıklıkla tuğla, kereste ve diğer kolayca bulunabilen Hollanda yapı malzemeleriyle çalışmayı tercih etti.

Van der Laan’ın estetik bir dil arayışı bir dönemin veya tarzın ötesine geçer ve zamansız işler yaratmak için orantı kullanma fikri bizimle yankılanan ve kendi parçalarımızda çabaladığımız bir fikirdir. Dekorasyondan yoksun kaba malzemeler seçmek ve harikalar yaratmak için orantıya ve ışığa güvenmek, Van der Laan’ın onaylayacağını umduğumuz bir şeydir.